Over kruiswoordpuzzels en lolly’s

Kruiswoordpuzzels en lolly’s. Twee compleet verschillende dingen. Niets bijzonder aan, zou je zeggen. En zo bijzonder zijn ze ook eigenlijk niet. Toch heb ik een moment gehad waar ik heel blij werd van deze twee dingen. Dus, als je het wil lezen: hierbij het verhaal van hoe een kruiswoordpuzzel en een lolly me ontzettend blij maakten.

Een aantal weken geleden had ik een les geschiedenis en we gingen iets anders doen dan meestal. Geen uitleg of opdrachten maken, nee, onze leraar had (je raadt het misschien al) een kruiswoordpuzzel gemaakt met begrippen die van toepassing zijn op de Koude Oorlog. Die moesten we invullen. De snelste kreeg een prijsje. Nu is het zo dat ik een traag verwerkingstempo heb en dus meestal niet zo snel ben, dus ik begon op een rustig tempo met het invullen van de puzzel. Ik zou ten slotte toch niet de snelste zijn, geen reden om me te haasten dus.

Ik ging lekker en wist bijna alle woorden wel in te vullen. Over sommige moest ik iets langer nadenken, dan vroeg ik degene die naast me zat soms om hulp, maar de meeste woorden wist ik vrijwel direct. Op een gegeven moment had ik door dat ik wel heel erg lekker ging en voor lag op hoever de meeste mensen in de klas al waren. Op het laatst waren er nog maar een paar woordjes die ik in hoefde te vullen, en nog niemand uit mijn klas was klaar. Zou ik dan toch als eerste klaar zijn? En ja hoor, ik had als eerste de volledige puzzel ingevuld!

Die had ik niet zien aankomen. Maar ik was er natuurlijk ontzettend blij mee! Het voelde een beetje stom om er zo blij mee te zijn, het was tenslotte maar een puzzel. Het was toch maar een klein dingetje? Was ik niet een beetje aan het overdrijven? Was ik niet een beetje te blij?

Zo stom hoe je je druk kan maken om dat soort dingen, toch? Ik bedoel, natuurlijk mag ik daar blij over zijn! Een klein dingetje? Nou, voor mij niet. Ik vind geschiedenis best een lastig vak. Mijn verwerkingstempo ligt laag, waardoor ik mijn examenjaar (en trouwens ook het jaar daarvoor) in 2 jaar doe. En toch, van alle mensen was ik als eerste klaar. Het voelt als een overwinning op mezelf en dat is absoluut niet iets kleins. Ook niet heel groot, ik bedoel, die kruiswoordpuzzel zal me niet heel veel verder helpen in het leven. Maar ook niet iets kleins.

Bovendien, al zou het iets kleins zijn, waarom zou ik niet blij mogen zijn met iets kleins? Het is toch juist mooi als je kan genieten van de kleine dingen in het leven? Volgens mij zou het leven een stuk mooier worden als je kunt genieten van de kleine geluksmomentjes in je leven. Je leven wordt er alleen maar fijner van. Hoe vaak balen we wel niet van vervelende kleine, relatief onbelangrijke dingetjes? Dan mogen we toch ook genieten van de mooie kleine dingetjes?

Waarom ik dit schrijf? Wat ik vooral wil zeggen is, hou jezelf niet tegen om te genieten van je geluksmomentjes. Ik vond het stom van mezelf dat ik zo blij ervan werd dat ik als eerste die puzzel af had, maar dat was natuurlijk helemaal niet nodig. Je mag genieten van ‘de kleine dingen’ in het leven! ‘De kleine dingen’ staat bewust tussen aanhalingstekens, want wat voor iemand klein kan lijken, hoeft dat voor iemand anders niet te zijn. Misschien is die kruiswoordpuzzel een klein dingetje voor anderen, maar het gaf mijn zelfvertrouwen weer even een boost, dus voor mij was het groter dan dat. Wees bewust van hoeveel iets voor jou betekent en zelfs al is dat iets kleins, durf ervan te genieten!

Oh, en de prijs? Dat was dus die lolly 🙂

Advertenties

De dag van de liefde!

‘Een Schriftgeleerde had naar dat gesprek geluisterd. Hij vond dat Jezus goed had geantwoord en wendde zich tot hem met de vraag ‘Wat is het belangrijkste gebod?’ Jezus antwoordde: ‘Dit is het belangrijkste: ‘Luister Israël! De Heer is onze God, alleen de Heer. Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en heel uw ziel, met heel uw verstand en met inzet van al uw krachten. En het tweede gebod is: Heb uw naaste lief als uzelf. Een belangrijker gebod dan deze twee is er niet.’ (Markus 12:28-31, GNB96)

Een perfect Bijbelgedeelte voor morgen toch? Erg bekend en geliefd, en terecht. Dit is iets wat vaak wordt gezien als de kernwaarde van het christendom. Liefde. Welke betere dag om dit in de praktijk te brengen dan morgen? Niet alleen morgen natuurlijk, maar de dag waarop liefde zo hard benadrukt wordt mag er best wat extra aandacht aan besteed worden.

Morgen staat bekend als de dag van de liefde. Ik heb er om eerlijk te zijn niet zoveel mee. Het is allemaal zo’n groot commercieel cliché (hé, is dat nou geen mooie alliteratie?) dat het mij totaal niet aanspreekt. Maar dat kan natuurlijk ook komen omdat ik single ben. In ieder geval spreekt het mij totaal niet aan.

Niet alleen om het commerciële van de dag en alle clichés die je de oren zowat uitkomen irriteer ik me aan Valentijnsdag. Het staat bekend als de dag van de liefde, maar er wordt gedaan alsof romantische liefde alles is wat er is en dat is natuurlijk niet zo.

Het Bijbelgedeelte dat ik op het begin van dit stuk citeerde gaat ook over liefde. Zoals je leest, is de Bijbelse definitie van liefde veel breder dan alleen de romantische vorm. In dit stuk gaat het over liefde voor God, liefde voor je naaste en liefde voor jezelf. Die naaste, dat kan je partner zijn, maar het gaat hier om veel meer dan alleen dat.

Single op Valentijnsdag? Ga niet zielig in een hoekje zitten, dat is niet nodig. Geloof je, net als ik? Je kunt ervoor kiezen Valentijnsdag door te brengen met Degene die het allermeest van je houdt. Lees uit je Bijbel. Hou stille tijd. Ga bidden. Ik merk bij mezelf dat ik deze dingen meestal heel fijn vind, dat het me rust geeft en dat ik me geliefd voel door God en merk hoeveel ik van Hem houdt. Een hele mooie manier om Valentijnsdag te vieren als je het mij vraagt.

Dit Bijbelgedeelte gaat niet alleen over liefde naar God toe natuurlijk. Je kunt ook Valentijnsdag vieren door aan naastenliefde te doen! Ga wat leuks doen met al je (single) vrienden en laat merken hoeveel je van ze houdt. Breng tijd door met je familie. Of trek het breder. Help dat meisje uit je klas die zo’n moeite heeft met wiskunde, met wie je normaal niet zoveel praat. Geef een dakloze een lunch. Doe random acts of kindness. De mogelijkheden zijn eindeloos! Uit je liefde voor je naaste.

Maar, ho eens even, er staat niet ‘Heb je naaste lief’, er staat ‘Heb je naaste lief als jezelf’. Je mag dus van jezelf houden, God heeft jou prachtig gemaakt! Met al je unieke talenten en eigenschappen. Je kunt ook tijd doorbrengen met jezelf. Begin in dat boek waar je al zo lang aan wilde beginnen! Kijk die ene film die je al zo lang wilde kijken! Schrijf een liefdesbrief aan jezelf! Zorg voor jezelf en wees een beetje lief voor jezelf. Doe de dingen die je leuk vind en waar je van geniet, ontspan, maak jezelf blij. Je verdient het.

Genoeg mogelijkheden dus! Ben je single op Valentijnsdag (of wat voor dag dan ook) en bang dat niemand van je houdt? Dat hoef je niet te zijn. Je familie houdt van je, je vrienden houden van je. En zelfs als zij niet van je houden… ik kan in ieder geval één Iemand bedenken die gegarandeerd van je houdt 😉 Je bent dan misschien single, maar nooit alleen! Fijne Valentijnsdag 🙂

Favorietjes op vrijdag

Hallo allemaal!

Jazeker, een nieuwe rubriek. Misschien dat ik hierdoor ook eens wat vaker ga posten, want daarbij blijf ik soms een beetje in gebreke, haha. Ik wil het wel, maar het schiet er snel bij in. Deze rubriek ben ik van plan wekelijks te posten, dus dan komt er regelmatig iets nieuws bij. Hou ik het niet vol om het wekelijks te doen, dan wordt het maandelijks, maar ik ga proberen elke week dit te posten! In deze rubriek zal ik dingen delen over mijn week. Dingen die ik heb ontdekt, meegemaakt, enzovoorts. Je zult het wel zien 🙂 Veel plezier met lezen!

 

Als eerste behandelen we muziek 🙂 Zoals jullie misschien wel weten ben ik een groot liefhebster van muziek, dus dat kan niet ontbreken in deze nieuwe rubriek! Kennen jullie Anthem Lights? Ik vind ze een superleuke (christelijke) band, en ze hebben een ontzettend leuk liedje op YouTube gezet, die ze samen met Sadie Robertson zingen. Ik wordt er in ieder geval heel vrolijk van! Het heet ‘Just Be You’. Luister maar eens:

Zeg nou zelf, zo’n leuk liedje met zo’n positieve boodschap, daar word je toch blij van?

 

Ook heb ik deze week op Netflix de serie ‘Atypical’ gekeken. Ik vond het een erg goeie serie! Het geeft veel inzicht over hoe sommige mensen autisme kunnen ervaren, en hoe het het krijgen van een relatie kan beïnvloeden. Natuurlijk zijn niet alle mensen met autisme gelijk, ik heb zelf ook een vorm van autisme, en ik moet zeggen dat ik me er niet in herkende. Maar ik denk wel dat het een goed beeld geeft van hoe sommige mensen dit kunnen ervaren. Wat ik ook heel goed in beeld vond gebracht, is hoe het voor mensen in de omgeving is om iemand met autisme in je omgeving te hebben. De zus en de ouders van de hoofdpersoon zitten ook in de serie en er wordt goed laten zien dat het ook voor hen niet altijd makkelijk is om een broer of zoon met autisme te hebben. Ik vind de serie absoluut een aanrader!

 

Verder is een vriendin van me deze week langs geweest. Ik had natuurlijk vakantie, en zij woont erg ver weg, dus dit was ideaal om elkaar weer eens te zien! Ze was er van dinsdag tot donderdag, en woensdag zijn we met onze hele vriendengroep naar Groningen geweest (een aangename verassing was dat we gratis naar Groningen konden reizen!). Daar hebben we met z’n allen bijgepraat, hebben we wat door de stad gelopen en de dag afgesloten door lekker te eten bij de Chinees. Happy Garden in Groningen zijn we geweest, het eten was er erg lekker en goed! Absoluut een aanrader 🙂 (en nee, dit atrikel is niet gesponsord door die Chinees haha. Ik ben gewoon zo enthousiast dat ik dit even wilde delen)

 

Ook wil ik proberen in dit onderdeel positief nieuws te delen! Je ziet zoveel negatief nieuws om je heen dat je het positieve bijna zou vergeten, maar er gebeuren wel degelijk goeie dingen in de wereld. Het positieve nieuws van deze week: het Universitair Medisch Centrum Utrecht heeft een app ontwikkeld waarmee je je scans kunt bekijken die gemaakt zijn, eventueel met een verslag erbij. Dat kan patiënten dus enorm helpen! Klik hier voor een link naar een artikel met meer uitleg hierover!

 

Als laatste wil ik jullie een bijbeltekst meegeven voor dit weekend, en de komende week 🙂 Voor deze eerste editie van deze rubriek, gaan we voor mijn favoriete vers van dit moment, Jeremia 29:11, uit de Herziene Statenvertaling!

Ik immers, Ik ken de gedachten die ik over u koester, spreekt de HEERE. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u toekomst en hoop te geven.

Wat ik zo mooi vind aan deze tekst is dat het je heel erg kan bemoedigen als je er even doorheen zit. God heeft het beste met je voor! Hij wil je hoop geven, hij wil je een toekomst geven. Ik (en jij) mag erop vertrouwen dat het goedkomt, want God is erbij. Dat vind ik een enorme bemoedigende gedachte, die ik ook aan jou mee wil geven!

Dat waren mijn favorietjes op vrijdag van deze keer. Wat is jou deze week opgevallen? Wat voor leuke dingen ben jij deze week tegengekomen?

Graceland festival 2017: wat ik leerde

Gracelandfestival 2017. In één woord: super!

Maar één woord is lang niet genoeg om dit geweldige festival te beschrijven. Want wat heb ik het fijn gehad. Wat was het super om lekker in een tentje in slaap te vallen, moe maar voldaan. Wat was het fijn om zoveel leuke nieuwe mensen te ontmoeten! Wat was het fijn om te genieten van goeie muziek! Wat was het heerlijk om gewoon lekker rustig in de Riemertent rond te lopen en allerlei goeie boeken te zien liggen, Tony’s te halen, heerlijke broodjes van de ‘Kokkerolle’ te eten…

Maar bovenal, wat was het leerzaam. Het thema was dit jaar ‘Het Grote Experiment’, en we gingen met z’n allen nadenken hoe je christen kan zijn in een samenleving die seculier is. Ik ontmoette iemand die net tot geloof was gekomen en in een compleet niet-christelijke omgeving was opgegroeid. Zij wist vrijwel niets van het geloof, van God, en wat Hij betekent. Wat gaaf om dan te mogen getuigen van Gods liefde, van Jezus, en wat Hij voor ons gedaan heeft! Het brengt je terug bij de basis, waar draait het nu echt om binnen ons geloof?

Wat ik vooral heb geleerd dit jaar is luisteren. Luisteren naar de verhalen van mensen. Het festival eindigde dit jaar met een ‘samenkunst’. Er waren veel onderdelen daarvan maar één sprong er voor mij uit: Het Grote Experiment. Er waren drie mensen die een experiment aan ons voorlegden om christen te zijn in de hedendaagse samenleving, en één daarvan was om een poosje kerkloos te worden. De mensen legden hun experiment voor en na elk ‘praatje’ was er de gelegenheid om het daar met mensen om je heen over te hebben. Ik weet nog dat ik na het praatje over ‘kerkloosheid’ gelijk naar mijn vriendin toekeerde en zei ‘Ik stap niet de kerk uit.’. En daar ben ik nog steeds van overtuigd. Hoe veel moeite ik ook heb met de kerk, ik heb de kerk nodig. Ik denk dat ik het nog geen maand zou volhouden zonder.

Maar dat is juist het ding: IK heb het nodig. IK kan niet zonder. Ook niet tijdelijk. Dat wil niet zeggen dat het voor anderen niet gezond kan zijn om er (al dan niet tijdelijk) uit te stappen. Ik weet het, niet iedereen zal dat met me eens zijn. Ik dacht er persoonlijk eerst ook niet zo over. Als ik een uitspraak hoorde als ‘Ja, ik geloof ook, maar ik ben wel uit de kerk gestapt’, ik zal eerlijk zijn, mijn eerste gedachte was ‘Hoeveel is er dan nog van je geloof over?’. Maar doordat deze organisatie haar verhaal kon doen en ik niet gelijk mijn eigen gedachten erover kwijt kon, werd ik gedwongen te luisteren, en nu begrijp ik veel beter waarom mensen (al dan niet tijdelijk) uit de kerk stappen. Ik werd gedwongen erover na te denken.

Ik leerde daardoor dat luisteren heel belangrijk is. Ik denk dat als ik één-op-één met deze vrouw had gepraat ik had gezegd ‘Oh nou IK heb de kerk wel nodig hoor’. Maar is dat niet eigenlijk arrogant van mij? ‘IK heb de kerk nodig, dus eigenlijk ben ik beter want iedereen in een kerk gelooft en dus ben ik veel geloviger dan u.’. Ik zou het nooit letterlijk zeggen, niet eens letterlijk denken, maar dacht ik het niet onbewust? Nu snap ik dat het veel beter is vragen te stellen en te luisteren. ‘Oh, je bent uit de kerk gestapt? Waarom? Waar heb je moeite mee?’.

Mag ik wijzen op het belangrijkste gebod? ‘Heb God lief boven alles, en je naaste als jezelf.’. Deze mensen zijn onze naasten. Heb ze lief. En ik kan je vertellen, liefhebben is luisteren en luisteren is liefhebben. Luisteren is niet oordelen. Luisteren is iemand pijn en moeite erkennen in plaats van weglachen of goedpraten. ‘Ja maar zo bedoelden wij als kerk het toch niet…’ verandert niet hoe iemand iets heeft ervaren. Heb je iemand echt oprecht lief? Luister naar het verhaal van diegene. Bied eventueel je excuus aan als je beseft dat je onderdeel bent van de oorzaak van iemands pijn. Weet waar dingen misgaan, zodat je er wat aan kunt doen. Zeg sorry zonder voorbehoud… een ‘maar zo bedoelde ik het niet’ verlicht geen pijn.

Dus, bij deze, aan de mensen van de Kerklozen, en aan iedereen die ik ooit gekwetst heb: sorry. Mijn oprechte excuus. Sorry, dat ik met mijn vinger heb staan wijzen naar jullie, ik kan helemaal niet weten hoe oprecht jullie geloof is. Dat weet God alleen. Sorry, dat ik gelijk met een oordeel klaarstond. Ik had moeten luisteren naar jullie verhaal.

Maar ook, bedankt. Bedankt dat jullie mij dit inzicht hebben gegeven. Bedankt dat jullie mij leerden dat ik minder snel moet oordelen. Ik dacht dat ik het niet deed. Onbewust deed mijn hoofd niets anders. Na jullie blog gelezen te hebben realiseer ik me dat.

Aan al mijn medechristenen, medekerkgenoten, iedereen… laten we niet gelijk met een oordeel klaarstaan. Laten we luisteren naar verhalen van mensen. Laten we niet onze daden die mensen hebben gekwetst goedpraten (en mensen zich daardoor laten voelen alsof ze zich aanstellen), maar de pijn van deze mensen erkennen, en sorry zeggen. Laten we luisteren. Laten we liefhebben.

Er waren drie mensen die hun experiment voorlegden, drie experimenten om het komende jaar, tot de volgende keer Graceland, vol te houden. Word ambtsdrager, word kerkloos of word monnik/non. Zelf iets verzinnen mocht ook. Ik ga voor meer luisteren. Want luisteren is liefhebben.

Aan alle Gracelanders: bedankt voor een fantástisch Graceland (ja, ook mensen die ik niet heb ontmoet of gesproken want jullie hebben er ook aan bijgedragen) en hopelijk tot volgend jaar! Gods zegen!

Lieve groet,
Nynke

Ode aan Huis van Belle!

Hallo allemaal!

Ten eerste: excuus dat het zo lang geleden is dat ik voor het laatst geblogd heb. Ik had het erg druk met school, ik zit in mijn examenjaar. Maar op dit moment zijn alle examens voorbij en heb ik vakantie, en dus alle tijd om te bloggen!

Dit blogje gaat over Huis van Belle. Misschien heb je er weleens van gehoord, misschien ook niet. Ik vind het in ieder geval een geweldige website!

Huis van Belle is een website voor christelijke tienermeiden. Ik heb het ontdekt toen ik 14 à 15 was, door een klein stukje in de Eva dat erin stond. Ik dacht ‘Hey, laat ik die website eens opzoeken!’, dus dat ben ik gaan doen. Toen is het bolletje gaan rollen: ik vond het een superleuke website (nog steeds!) en destijds bezocht ik hem echt elke dag en las ik álle blogjes, en ik heb er heel veel aan gehad. Het is namelijk niet een website met allemaal oppervlakkige gezellige blogjes, al zijn die er ook hoor! Er zijn heerlijke gezellige luchtige blogjes te vinden, zoals ik eigenlijk vind horen op een website voor tienermeiden 🙂 Maar Huis van Belle is meer dan alleen dat, ze hebben ook een boodschap.

Een boodschap waarvan ik vind dat elke vrouw (en eigenlijk iedereen, maar Huis van Belle is specifiek gericht op meiden, dus vandaar ;)) die moet horen:

‘Jij bent Belle!’

Zoals ik al zei, het is een website met als doelgroep christelijke tienermeiden. De boodschap die ze verspreiden verdient iedereen om te horen, omdat het waar is. Je bent geliefd door God! En ik denk dat tienermeiden dat soms extra nodig hebben om te horen. Als je in de puberteit zit kunnen hormonen soms behoorlijk spelen met je gevoelens, en kun je heel onzeker zijn. En dan heb je dat soms even extra nodig om te horen 😉 Ik heb er altijd veel aan gehad!

Bovendien heb ik geweldige vriendinnen gemaakt via de website. Toen ik die vriendinnen maakte, moest je nog naar iemand van de website mailen, en zeggen met wie je wilde mailen. Dat andere meisje moest hetzelfde mailen over jou, en dan gaven ze je elkaars e-mail adres en kon je mailen. Over de mail wisselde ik al snel telefoonnummers uit met deze meiden en zo kwam ik in een whatsapp-groep terecht: ‘Nous sommes Belles!’. Niet alleen aan de website, maar ook aan de vriendinnen die ik in deze groep heb gemaakt heb ik heel veel gehad! Lieve Belles: shoutout naar jullie, jullie zijn geweldig!

Het is nu niet alleen een website, maar ook een tijdschrift! Het is altijd de droom van Eline (de oprichtster) geweest om een eigen tijdschrift te beginnen. Ze is op de website begonnen en heeft nu ook de Belle uitgebracht. Als je lid wordt van het tijdschrift, krijg je op de website ook toegang tot het forum, waardoor het nóg makkelijker is om vriendinnen te maken!

Lieve mensen van Huis van Belle: bedankt voor het beginnen van deze geweldige website en het uitbrengen van jullie tijdschrift! Jullie zijn geweldig. En voor alle meiden die dit lezen die het nog niet kenden: breng eens een bezoekje aan Huis van Belle! Het is de moeite waard!

Groetjes, Nynke

Hey jij!

Hey jij, degene die dit leest!

Jazeker, ik bedoel jou.

Als God jou ziet,

dan denkt Hij ‘Wauw!’.

 

Ik hoor je al denken

‘Dat zegt iedereen.

Het zal allemaal wel,

waar wil je precies heen?’

 

Maar iedereen zegt het niet voor niets.

Het is gewoon de waarheid.

Zijn liefde voor jou verandert nooit,

Zijn liefde is een vaststaand feit.

 

Hij houdt van jou, volledig, helemaal.

Niet ondanks, maar om wie jij bent.

Met al je sterktes en je zwaktes,

hoe het ook keert of went.

 

God heeft jou gemaakt,

daarom doet het hem verdriet

als je houdt van een ander

maar van jezelf niet.

 

Daarom mag je jezelf zijn,

daar wordt Hij blij van.

Helemaal als je goed gebruikt

die dingen die jij goed kan.

 

Je onzekerheid is niet nodig.

Ja, je hebt je zwakke punten, maar ook je goede.

Weet wat je waard bent,

en stop met die zelfwoede.

 

Wees trots op jezelf,

want dat mag je zijn.

Je bent prachtig gemaakt,

daarachter zit een Meesterbrein.

 

Want weet je dan niet, hoe mooi jij bent?

En weet je dan niet, dat God jou kent?

Hij heeft je gemaakt, kent je als geen ander,

bedoelde jou als jou en niet als iemand anders!

 

Je bent precies goed, precies zoals je bent.

Dus op het moment dat jij weer wenst

‘Was ik maar hem’ of ‘Was ik maar haar’

denk dan maar

je bent het beste als jezelf.

Echt waar.

John Legend – Pride (in the name of love)

‘One man come in the name of love,

one man come and go,

one man come, he justify,

one man to overthrow.

In the name of love,

what more in the name of love?

In the name of love,

what more in the name of love?’

Een prachtig liedje vind ik dit. Origineel is het van U2, maar de versie van John Legend is mijn favoriet, vandaar dat ik deze versie heb gekozen. Ik zou zeggen, beluister het eens:

In deze video lijkt het lied te gaan over Martin Luther King, en het is ook duidelijk over hem geschreven. Martin Luther King was een geweldig persoon die enorm veel heeft gedaan voor de rechten van gekleurde mensen in Amerika.

Maar toen ik voor het eerst dit liedje hoorde, moest ik niet denken aan Martin Luther King. Ik moest denken aan een ander. Iemand die het óók opnam voor de onderkant van de samenleving. Opzich heeft deze persoon veel overeenkomsten met Martin Luther King: beide worden ze gezien als inspirerend, beide lijken ze vol liefde en passie te zijn en beide zijn ze in de geschiedenisboeken terechtgekomen.

Weet je al wie ik bedoel? Eigenlijk moet ik Persoon schrijven. Met een hoofdletter, ja. Hij is namelijk letterlijk heilig voor mij. Ik heb het hier over Jezus.

Jezus kwam hier, bij ons op aarde. Puur vanuit liefde. Hij had ook in zijn comfortzone kunnen blijven, in de hemel. Bij God. Maar in plaats daarvan koos hij ervoor om naar ons, naar de aarde te komen. Wat, laten we eerlijk zijn, niet altijd een hele mooie plek is. Vergeleken met de hemel, waar alles perfect is, iedereen elkaar liefheeft, alles helemaal gaaf is. En dan heb je de aarde, waar mensen elkaar uitmoorden, en je ergste vijand alle macht lijkt te hebben over de mensen.

Ik zou het wel weten, hoor. Ik zou lekker gezellig Daarboven blijven. Makkelijk en fijn. Heerlijk. Om het even met vandaag de dag te vergelijken: je gaat toch niet vanuit het fijne, comfortabele leventje in Nederland, naar IS-gebied, WETENDE dat je daar gaat sterven? Veel te gevaarlijk, veel te veel haat en ellende daar. Waarom zou je dat willen?

Jezus deed dit wel, Hij bleef niet thuis. Jezus kwam naar ONS toe. Zoals dit liedje zo mooi zegt: ‘To justify’. Om recht te zetten. Om recht te zetten wat wij met z’n allen hier hebben verpest. Om wat meer liefde naar de aarde te brengen. Om de straf op zich te nemen die WIJ hadden verdiend. Uit naam van liefde.

Want zeg nou eerlijk, zonder liefde zou iemand dit nooit doen. Als Jezus en God niet ontzettend veel van ons hielden hadden ze dit nooit gedaan. ZIJ zijn perfect, WIJ niet. We hebben absoluut straf verdiend, maar deze straf heeft Jezus voor ons op zich genomen. Terwijl Hij nooit iets misdaan heeft. Dit KAN niet zonder liefde. Waarom zou Hij zoiets doen als Hij niet ontzettend veel van ons hield? Als ik eerlijk ben, zelfs ik zou denk ik zoiets niet doen, de straf op me nemen voor iemand van wie ik ontzettend veel hou als diegene een misdaad heeft gepleegd. Ik heb toch zelf niets misdaan? Hoeveel moet Jezus dan wel niet van ons gehouden hebben dat Hij dit wél voor ons heeft gedaan? What more in the name of love? Dat MOET wel liefde zijn geweest.

Jezus houdt van jou. Meer dan wie anders dat ook zou kunnen. Vergeet dat alsjeblieft nooit.

(Trouwens: in het liedje zit ook de regel ‘One man betrayed with a kiss’, en ik kan niet bedenken hoe dit met Martin Luther King te maken heeft. Misschien heeft de schrijver tóch ook Jezus in zijn hoofd gehad bij het schrijven van dit lied 🙂 )

Mijn eerste blog!

Hallo allemaal!

Daar is ‘ie dan, mijn eerste blog! Terwijl ik dit schrijf zit ik me echt af te vragen wat ik nu precies allemaal in mijn eerste blog kan zetten, haha. Ik denk dat ik maar gewoon wat feitjes over mezelf ga delen, zodat jullie een beetje een idee hebben van wat voor persoon ik ben 🙂

Ik ben dus Nynke, en ik ben momenteel 18 jaar oud. Geboren, opgegroeid en nog steeds wonende in het mooie Friesland, yay! Ja, ik spreek ook Fries en nee, ik woon niet op een boerderij, en nee, ik doe niet aan fierljeppen of kaatsen, haha. Om gelijk maar even alle vooroordelen uit de weg te helpen 😉

Ik ben gek op muziek. Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat ik geen dag zonder muziek kan. Ik kan me geen dag herinneren dat ik geen muziek geluisterd heb. Mijn favoriete band is Pentatonix. Misschien heb je weleens van ze gehoord, al hun muziek is a capella! Hier is een favorietje van mij:

Wat ik zo gaaf aan ze vind, is dat ze authentiek blijven. Ook als ze covers doen, zoals de bovenstaande, weten ze er toch altijd nog hun eigen ‘twist’ aan te geven, waardoor je het niet snel gaat vergelijken met het origineel. Pentatonix dus, ik zal ze vast nog wel vaker gaan noemen in blogjes!

Verder ben ik gek op schrijven. Dat ik blog is daar natuurlijk al een teken van, maar ik hou ook van verhalen of gedichten schrijven!

Ook is YouTube filmpjes kijken een grote hobby van me, als dat telt als hobby haha. Ik ga jullie geen lijst geven al mijn YouTuber abonnementen, want die is veel te lang haha (ik heb 258 YouTube abonnementen op het moment, oeps…). Maar Tyler Oakley, Connor Franta en SuperFruit (leuk feitje over SuperFruit: het zijn Scott en Mitch uit Pentatonix, mijn favoriete band dus) zijn toch wel favoriet 🙂 Oh, en van de Nederlanders vind ik Furtjuh en Sophie toch ook wel errug leuk.

Dat was het wel, denk ik? Als je nog meer over mij wil weten, kan ik wel een keertje een Q&A doen , maar meer wist ik nu even niet te bedenken wat ik over mezelf kon vertellen. Mijn eerste blogje staat online, en jullie kunnen nog een hoop van me verwachten!

X, Nynke